لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه وهدف: با وجود پیشرفتهای زیاد در زمینه سرطان، هنوزسرطان کولورکتال (CRC) به عنوان سومین سرطان شایع بالاترین میزان مرگ و میر را دارد. با توجه به شیوع بالای آن در سنین پایین و مراحل پیشرفته تر غربالگری و درمان این سرطان با روش های مولکولی ضروری است. مطالعه ها نشان داده اند که ژن HOTAIR در سرطان های مختلف نقش مهمی دارد. هدف ما در این مطالعه بررسی بیان ژن HOTAIR در نمونه های توموری و حاشیه توموری بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال به روش Real-Time PCR است. مواد و روش بررسی: در این مطالعه مورد-شاهدی 47 بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) شهر تبریز از اردیبهشت تا اسفند 1395 بررسی شدند. بعد از تایید پاتولوژیکی نمونه ها و استخراج RNA، بیان ژن HOTAIR به روش Real time-PCR اندازه گیری و با نرم افزار Graph pad Prism آنالیز شد. یافته ها: سطح بیان ژن HOTAIR در نمونه های توموری نسبت به نمونه های مارژینال حدود 7 برابر بیشتر بود (p=0. 0009). همچنین با افزایش درجه تمایز تومور میزان بیان ژن HOTAIR کاهش می یابد (p=0. 023). نتیجه گیری: نتایج ما نشان می دهد که ژن HOTAIR در پاتوژنز سرطان کولورکتال دخالت دارد و استفاده از آنالیز بیانی این ژن به عنوان بیومارکر می تواند در تشخیص، درمان و پیش آگهی این بیماران مفید باشد، هرچند برای تایید این ادعا به مطالعه ها و بررسی های بیشتری نیاز است.

سابقه و هدف: لوسمی حاد لنفوبلاستی، شایع ترین بدخیمی دوران کودکی می باشد. سالانه در کل دنیا به ازای هر 100 هزار نفر، 1 تا 4.7 نفر به این بیماری مبتلا می شوند.Long non-coding RNA ها (lncRNAs)، گروهی از RNA های غیرکدشونده هستند که در فرآیندهای زیستی از جمله تغییرات اپی ژنتیکی، کنترل رونویسی و ترجمه نقش دارند. استفاده از lncRNA های اختصاصی خونی و شناسایی عملکرد آن ها می تواند در شناخت بیشتر پاتوفیزیولوژی این بیماری و به دنبال آن در درمان کمک کننده باشد. از جمله lncRNA های مهم در روند خونسازی، LncRNA HOX transcript antisense RNA (HOTAIR) می باشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی میزان بیان آن در بیماران تازه تشخیص داده شده لوسمی لنفوبلاستیک حاد رده سلولی (B-ALL) B بود. مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی مقطعی، میزان بیان HOTAIR در نمونه مغز استخوان 40 بیمار تازه تشخیص داده شده B-ALL و هم چنین در 15 فرد سالم به عنوان گروه کنترل با روش Real Time PCR سنجیده شد. یافته ها توسط برنامه REST 2009، تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میزان بیان HOTAIR در گروه بیماران نسبت به گروه کنترل به طور معناداری 121 برابر افزایش داشت (p<0.05). نتیجه گیری: میزان بیان افزایشی HOTAIR در لوسمی لنفوبلاستیک حاد نوع B می تواند پیشگوکننده این باشد که افزایش بیان آن با پاتوفیزیولوژی این بیماری در ارتباط می باشد. اگر چه به مطالعه های بیشتری جهت بررسی میزان بیان آن در لوسمی های دیگر و مشخص کردن نقش آن نیاز می باشد.

سابقه و هدف: RNA های غیرکدکننده طویل (LncRNAs) حاوی بیش از 200 نوکلیوتید هستند که در تنظیم رونویسی و پس از رونویسی بیان ژن نقش دارند و در تشخیص، پیشگیری و درمان اختلالاتی نظیر سرطان ها مورد بررسی قرار می گیرند. به هر حال، ارزیابی آن ها در بیماری هموفیلی به میزان کمی انجام شده است. بنابراین هدف مطالعه حاضر شناسایی و تعیین ارتباط بین سطوح بیان دو LncRNA رایج (MALAT-1 and HOTAIR) و بروز هموفیلی A در بیماران مرد ایرانی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مورد/شاهدی، دو LncRNA رایج (HOTAIR و MALAT-1) بر اساس ویژگی هایشان، برای تجزیه و تحلیل بیان ژن با استفاده از روش کمی Real-time PCR انتخاب شدند. در ابتدا، 5 میلی لیتر خون تام در لوله حاوی ضد انعقاد EDTA از 50 بیمار مرد با هموفیلی شدید A و 50 مرد سالم جمع آوری شد. سپس، RNA تام از خون محیطی استخراج و cDNA توسط روش رونویسی معکوس سنتز شد. بعد از آن، بیان LncRNA های انتخاب شده با استفاده از qRT-PCR مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نهایتا، نسبت های بیان ژن برای LncRNA ها توسط نرم افزار REST-2009 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: مقایسه بین گروه های هموفیل و غیرهموفیل (سالم) نشان داد که میانگین سطوح بیان دو LncRNA انتخاب شده (HOTAIR و MALAT-1) در نمونه های هموفیلی A در مقایسه با نمونه های نرمال، به طور قابل توجهی پایین تر بود (0/05>P). استنتاج: میزان بیان پایین LncRNA های HOTAIR و MALAT-1 ممکن است با بروز بیماری در بیماران مرد هموفیلی A ارتباط داشته باشد.

سابقه و هدف: نفروپاتی دیابتی یکی از عوارض میکروواسکولار دیابت نوع دو است که می تواند منجر به نارسایی کلیوی گردد. در این مطالعه به بررسی بیان ژن های lncRNA HOTAIR و lncRNA PVT1 در افراد مبتلا به DN (دیابت نوع دو با نفروپاتی دیابتی)، افراد مبتلا به T2DM (دیابت نوع دو بدون نفروپاتی دیابتی )، گروه Pre-diabetes (پره دیابتی) و گروه Control (افراد سالم) پرداخته شد. علاوه بر این، میزان بیانlncRNA HOTAIR  و lncRNA PVT1 در سلول های HEK-293 تحت تیمار با گلوکز بالا و گلوکز طبیعی ارزیابی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، سطوح بیان ژن های lncRNA HOTAIR و lncRNA PVT1 در بین چهار گروه، 50 فرد سالم، 50 فرد مبتلا به Pre-diabetes، 50 بیمار مبتلا به T2DM و 50 بیمار مبتلا به DN، مقایسه گردید. هم چنین برای القای مدل DN در محیط آزمایشگاهی، سلول های HEK-293 به میزان 72 ساعت در شرایط گلوکز بالا (100mmolar/l) و گلوکز طبیعی تیمار شدند، و میزان بیان ژن های هدف در سلول های مورد نظر اندازه گیری شد. یافته ها: میزان بیان lncRNA PVT1 به میزان قابل ملاحظه ای در افراد مبتلا به DN نسبت به گروه سالم و pre-diabetes افزایش می یابد ولی تفاوت معنی داری با گروه T2DM نشان نمی دهد. هم چنین میزان بیان lncRNA HOTAIR در گروه DN در مقایسه با سایر گروه ها افزایش یافت. هم چنین، گلوکز بالا باعث افزایش میزان بیان lncRNA PVT1 شد، در حالی که تغییری در میزان بیان lncRNA HOTAIR ایجاد نکرد. استنتاج: ژن های lncRNA HOTAIR و lncRNA PVT1 در پاتوژنز DN دخالت دارند، و هم چنین lncRNA PVT1 نسبت به lncRNA HOTAIR همراهی قوی تری با تغییرات سلولی ناشی از گلوکز دارد.

سابقه و هدف: برخی از چندشکلی های تک نوکلئوتیدی ژن HOTAIR در انواع سرطان ها نظیر سرطان پستان، تخمدان، کولورکتال و ریه همراهی دارند. محصول ژن HOTAIR یک RNA غیر کد کننده بلند است که در تنظیم بیان ژن و آپوپتوز دخالت دارد و از این رو یک آنکوژن محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی چندشکلی G>T  rs1899663در استعداد ابتلا به سرطان پستان در منطقه شمال غرب ایران انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه موردی-شاهدی خون محیطی 164 بیمار مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستان های تبریز و 172 فرد سالم تهیه شد. بعد از استخراج DNA افراد به روش نمک اشباع و پروتئیناز K، چندشکلی تک نوکلئوتیدی rs1899663 G>T  ژن HOTAIR به روش تترا-آرمز مورد بررسی قرار گرفت. ارتباط این چندشکلی با برخی از ویژگی های بالینی و آسیب شناختی سرطان پستان شامل سن بیمار، نوع تومور، درجه تومور، اندازه تومور، درگیری غدد لنفی و سمت درگیر بررسی شد. یافته ها: فراوانی ژنوتیپ های GG، GT، TT در افراد بیمار به ترتیب 33/4%، 55/6% و 11% و در افراد سالم به ترتیب 51/7%، 42/3% و 6% بود. ژنوتیپ های GG (0/001=p) و GT (0/029=p) همراهی معنی داری را با سرطان پستان نشان دادند. این چندشکلی با هیچ کدام از ویژگی های کلینیکوپاتولوژیکی سرطان پستان در این جمعیت همراهی ندارد. نتیجه گیری: داده های ما نشان می دهد که بیماران با ژنوتیپ های GT و GG چندشکلی G>T rs1899663 ژن HOTAIR بیشتر مستعد ابتلا به سرطان پستان هستند در حالی که افراد با ژنوتیپ های TT حساسیت پایین تری به گسترش سرطان پستان دارند. نتایج حاصل از آنالیزهای in silico نیز نشان می دهد این چندشکلی های تک نوکلئوتیدی می توانند ریسک ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهند.